Column 88 – 2016, jaar van veranderingen?

Heeft u ook de indruk, dat 2015 -ondanks de heftige, onaanvaardbare, nooit te rechtvaardigen, zuiver willekeurige, uitbarstingen van geweld- beter was dan 2014 en voorgangers?

Hoe zou dit komen?
Komt dit door discussies die op gang zijn gebracht? Komt dit door de saamhorigheid, die gevoeld wordt als reactie hierop? Komt dit door het besef dat langzaamaan doordringt, dat al dat politiek gepraat; gekonkel; het steeds weer wijzen naar de ander; de absolute onwil, NIET de OORZAAK, aan te pakken, maar naar compromissen te zoeken, die zo weinig mogelijk aanpassingen van de dagelijkse praktijk (lees: inkomsten) vergen?
Het zal wel een optelsom zijn.

Duidelijke keuzes
Wees ‘ns eerlijk: Wil je al dat consumentenvuurwerk met de overlast en verminkingen echt kwijt of vind je het zonde van de misgelopen detailhandelomzet en btw-inkomsten?

Wil je echt naar duurzamer gebruik van energie, of kies je voor het laten voortwoekeren van de winstbeluste energieleveranciers met hun machtige politieke lobby’s, die een politicus met zijn onzekere baan een riant pensioen kunnen bezorgen?

De neo-kapitalistische maatschappij wordt met hand en tand verdedigd / in stand gehouden door degenen die het meeste persoonlijke profijt ervan hebben.
Herman Finkers zei het 31 december 2015 heel treffend:”De miljonairs hebben minder van de oplevende(?) economie geprofiteerd dan de miljardairs. De kloof tussen ‘arm’ en rijk is dus groter geworden!”
Bioloog Midas Dekkers zei het ook al:”Mensen zijn net apen. De subtop-apen willen altijd doorstoten naar de top.” Hij zei dit n.a.v. de Quote 500, die de jaarlijkse rangorde van de meest rijken aangeeft. Geen praktische, want ze kunnen geen van allen hun rijkdom in een mensenleven opmaken, maar het geeft hen wel een ‘doel’ om naar te streven.

Maatschappelijke uitdagingen
Eerlijk delen; sociaal bewust ondernemen; duurzaamheid en het verminderen / stoppen van vervuiling en uitputting van grondstoffen; uitbuiting van werknemers; maximalisering van winsten; gokken op kapitaalmarkten; “slim” ondernemen over de ruggen van “domme” consumenten; het zijn de maatschappelijke uitdagingen, die uitsluitend kunnen worden afgedwongen of gestopt door een democratische meerderheid.

Democratische meerderheid
De enige democratische meerderheid die dit kan zijn de kiezers. De politieke uitvoering ligt echter in handen van de gekozenen, maar… maken zij hun keuzes in bovenstaande kwesties klip en klaar duidelijk? Of is het gewoon toch de persoonlijke carrière die op de eerste plaats komt en hun mening/stemming laat afhangen van de hoogste bieder?

Vertrouwen
Ik hoor veel te veel politici praten over ‘managen’; ‘sturen op getallen’ en ‘politicus is een beroep’ geworden, om volledig uit te gaan van hun idealisme en hun gedrevenheid zich TEN DIENSTE te stellen van deze politieke idealen. Het is een doodzonde als politici, eenmaal gekozen, het vertrouwen van de kiezer beschamen! De kiezer, die in het stemhokje het vakje voor hun naam rood heeft gekleurd omdat hij/zij zich herkent in deze idealen!

Gerard van Broekhuijsen

(0 x bekeken)