Column 1 – Dieptepunt bereikt?

Is het dieptepunt bereikt?

Een artikel in de IJmuider Courant van 3 maart 2006. ‘Overleden havenarbeider die niemand kende‘. ‘Is een werknemer in onze maatschappij niets meer dan een vervangbare productiefactor geworden?’ Met deze vraag worstel ik al enige tijd. Er stapelen zich steeds meer argumenten op, die een bevestigend antwoord rechtvaardigen. Het dodelijke bedrijfsongeval in de IJmuider havens is voor mij het definitieve bewijs.

Is onze maatschappij ontspoord? Ieder voor zich. Solidariteit is uit! Als je iets kunt bereiken ten koste van een ander, wat let je? En dan nu ook heel wrang: De één zijn dood is de ander zijn brood. Zijn we weer terug in de Middeleeuwen, waarin een mensenleven alleen telt voor de directe familieleden?

We kunnen ons mateloos druk maken om onze woningvoorraad, de koopkracht en wat op de tv is vertoond. De politieke partijprogramma’s gaan over allerlei materiële zaken. Ieder is bezig met z’n eigen ‘hachie’.

De individualisering van de maatschappij daar ligt het aan, wordt dan gezegd.

Hoe kunnen we deze trend stoppen? Ook in de politiek moeten we stelling nemen. Er moet worden erkend, dat we wat dit betreft, op de verkeerde weg zijn. Winst als enige drijfveer voor een bedrijf. De aandeelhouders hun dividend garanderen. Een sociale baas is een ‘softie’. De werkgever, die afgelopen donderdag zijn werknemers aanspoorde verder te lossen, zou eens moeten stilstaan bij het onmenselijke van zijn opdracht!

Gerard van Broekhuijsen

(2787 x bekeken)